YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6138
KARAR NO : 2015/10957
KARAR TARİHİ : 27.05.2015

Tebliğname No : 2 – 2012/275848
MAHKEMESİ : Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/05/2012 – 19/11/2012
NUMARASI : 2011/347 (E) ve 2012/618 (K)
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokanulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık O.. Ş..’ün yokluğunda verilen kararın, askerlik görevini yaptığı birlikte “evrak almaya yetkili Ast. Çvş. İ.. S..” imzasına tebliğ edildiği, ancak asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 14.maddesinin 1.fıkrası ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. Maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek, temyiz isteminin reddine dair 19/11/2012 gün ve 2011/347-2012/618 sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;
1- Sanıklar C.. G.., O.. Ş.. ve S.. B.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar C.. G.. ve S.. B.. hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıkların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediği mahkemece kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3-Sanık O.. Ş.. hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Sanığın aşamalarda atılı suçları işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; diğer sanık C.. G..’in soyut suç atması dışında yüklenen suçları sanığın işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.