Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2015/11 E. 2015/1853 K. 05.02.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11
KARAR NO : 2015/1853
KARAR TARİHİ : 05.02.2015

Tebliğname No : 4 – 2013/179552
MAHKEMESİ : Tuzluca(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/02/2013
NUMARASI : 2012/22 (E) ve 2013/39 (K)
SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:
19.09.2007 tarihli karar kasten yaralama suçu yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, kararın hakaret suçu yönünden temyiz edilmesi sonucu Dairemizce, hakaret suçu yönünden bozulması üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonucunda kasten yaralama suçundan da yeniden mahkumiyet hükmü kurulması geçersiz olup, kasten yaralama suçundan sonraki karar hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilmekle, sanığın kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik hukuki konusu olmayan temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a)5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca, sadece hapis cezalarına ilişkin mahkumiyetlerin ertelenebileceği ve 5237 sayılı TCK’nda adli para cezalarının ertelenebileceğine ilişkin bir düzenlemenin olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan sonuç adli para cezasının ertelenmesine karar verilmek suretiyle, 5237 sayılı TCK’nın 51/1 maddesine aykırı davranılması,
b)Sanığın adli sicil kaydında görülen ilamların silinme koşullarının gerçekleşmesi karşısında, sabıka kaydının sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel teşkil etmediğinin anlaşılmasına
karşın; hüküm kurulurken diğer objektif ve subjektif koşullar tartışılmadan, “sabıkalı olması” gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.