YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/32803
KARAR NO : 2015/18139
KARAR TARİHİ : 18.11.2015

Tebliğname No : 6 – 2014/1619
MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 01/11/2013
NUMARASI : 2013/446 (E) ve 2013/510 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince sanık Ş.. A.. ve müdafii ile sanık M.. Ç.. ve müdafiinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık Ş.. A.. ve müdafii ile sanık M.. Ç.. ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle temel ceza olarak belirlenen 9 ay hapis cezasının TCK’nın 119/1-c maddesi ile bir kat artırılması sırasında, cezanın 18 ay yerine 1 yıl 6 ay olarak hesaplandıktan sonra TCK’nın 62. maddesinin tatbiki ile sonuç cezanın 15 ay hapis yerine, 1 yıl 3 ay hapis olarak olarak hesaplanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, Ş.. A.. ve müdafii ile sanık M.. Ç.. ve müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi uyarınca hükmedilen 9 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 119/1-c maddesi ile bir kat artırılarak 18 ay hapis cezası, ve TCK’nın 62. maddesinin 1/6 oranında tatbiki ile sonuç cezaların 15 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.