YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/26264
KARAR NO : 2014/36423
KARAR TARİHİ : 23.12.2014
MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 18/02/2014
NUMARASI : 2013/36-2014/125
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıdan, bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine, hükmü davalı işveren temyiz etmiş, dairemiz tarafından yapılan incelemede karar, ”Somut olayda davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilleri tarafından temyiz edilen hüküm Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 06.03.2012 tarihli, 2012/3515 esas, 2012/3053 karar sayılı ilamı ile her iki davanın ayrılması gerektiği gerekçesi ile bozulmuş; bozma ilamına mahkemece uyularak hizmet tespiti davası bu dosyadan tefrik edilip sonra işçilik alacakları istemi yönünden bu davaya devam olunarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Hizmet tespiti davası bu davaya göre öncelik taşıdığından ve sözkonusu tespit davasında verilecek kararın tarafları bağlayıcı özelliği dikkate alındığında davacı tarafından davalı aleyhine açıldığı ve bu davadan ayrılarak mahkemenin farklı bir esas sayısıyla derdest bulunduğu anlaşılan hizmet tespiti davasının sonucu beklenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyulmuş ve bozma ilamı doğrultusunda davacının kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil alacaklarının kabulüne yıllık ücretli izin ve hafta tatili alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ve genel tatil alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.
Fazla mesai ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.
Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesai ve hafta tatili çalışmasının olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla mesai ve genel tatil çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.
Somut olayda, dosyaya davacı işçi tarafından imzası inkar edilmeyen ve bazı aylarda fazla mesai ve genel tatil ücreti tahakkuku ve ödemesi yapıldığı anlaşılan bordrolar ibraz edilmiştir. Mahkemece davacının fazla mesai ve genel tatil ücret alacağı, bodrolarda tahakkuk ettirilen miktarlar mahsup edilmek sureti ile hesaplanmıştır. Fazla mesai ve genel tatil ücreti hesabında tahakkuk bulunan bodroların ait olduğu ayın hesaplamadan dışlanması gerekirken miktarın mahsubu hatalıdır. Mahkemece, yeniden bilirkişi raporu aldırılarak imzalı bordrolarda fazla çalışma ve genel tatil gösterilen aylar dışlanmak suretiyle yapılacak hesaplamaya göre söz konusu alacaklara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.