YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/21826
KARAR NO : 2014/32439
KARAR TARİHİ : 18.11.2014

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İş Mahkemesi
TARİHİ : 15/05/2013
NUMARASI : 2011/910-2013/220

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ücreti ve jestiyon primi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, mahkemece, davacının bir gün 18:00-08:00 saatleri arasında (iki saat ara dinlenmeyle) çalıştığı, takip eden gün ise dinlendiğine yönelik çalışma düzeni kabulü dosya kapsamına uygundur. Ancak, söz konusu çalışma düzenine göre, davacının bir hafta üç gün, takip eden hafta dört gün çalıştığı anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 69. maddesinde düzenlenen, gece çalışmalarının yedibuçuk saati geçemeyeceğine yönelik hüküm nazara alındığında, davacının dört gün çalışılan haftalarda haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı, üç gün çalışılan haftalarda ise haftalık onüçbuçuk saat fazla çalışma yaptığı sonucuna ulaşılmaktadır. Anılan sebeple, bu yön gözetilerek fazla çalışma ücreti alacağının miktarı yeniden hesaplanmalıdır.
Kabule göre de, mahkemece, davacının talep ettiği toplam fazla çalışma ücreti üzerinden takdiri indirim uygulanmıştır. Oysa ki, yapılması gereken bilirkişi raporunda hesaplanan tutar üzerinden takdiri indirim uygulanması ve taleple de bağlı kalınarak, alacağın hüküm altına alınmasıdır. Anılan sebeple, yukarıdaki paragraf uyarınca, yapılacak hesaplama sonucu tespit edilecek toplam tutar üzerinden takdiri indirim uygulandıktan sonra, davacının talebiyle bağlı kalınarak alacak hüküm altına alınmalıdır.
3-Gerek 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun mülga 77. maddesi, gerekse 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 80. maddesi uyarınca, dava konusu fazla çalışma ve jestiyon primi alacakları, sigorta primine esas kazançlar içerisinde olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, alacakların net miktarının tespit edilmesinde, işçi payına düşen sigorta prim kesintilerinin nazara alınmaması hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.