YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5499
KARAR NO : 2015/24521
KARAR TARİHİ : 07.09.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/231024
MAHKEMESİ : Göle Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/03/2013
NUMARASI : 2006/286 (E) ve 2013/75 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
A) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi hakkında yapılan incelemede,
O yer Cumhuriyet savcısı tarafından, 07/03/2013 tarihinde verilen kararın CMUK’un 310. maddesi hükmüne göre yasal bir aylık temyiz süresi geçtikten sonra 15/04/2013 tarihinde temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
B) Sanık müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede,
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinin 5560 sayılı Kanunun 4. maddesi ile değiştirilmesi karşısında, Yargıtay denetimine imkan sağlayacak şekilde, değişiklikten önceki ve sonraki kanun hükümleriyle ayrı ayrı uygulama yapılarak bulunacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanun değerlendirmesi yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,
2) Uygulamaya göre ise;
a) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince temel ceza olarak belirlenen 1 Yıl 6 Ay hapis cezası, 86/3-a maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak 1 Yıl 15 Ay hapis cezasına ve 87/3. maddesi uyarınca yapılacak 1/6 oranında artırım ile 62. maddesi uyarınca yapılacak 1/6 oranında indirim sonucunda 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayini,
b) Sanığın kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.