Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/9532 E. 2015/10082 K. 11.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9532
KARAR NO : 2015/10082
KARAR TARİHİ : 11.05.2015

Tebliğname No : 6 – 2013/173587
MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 14/03/2013
NUMARASI : 2011/481 (E) ve 2013/281 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
M.. A..’ın 22/01/2013 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi nedeni ile katılan sıfatı kalktığı halde, gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı, mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü saat 20.30 sıralarında evden ayrıldığını, saat 23.15 sıralarında eve geldiğinde hırsızlık suçunun işlendiğini gördüğünü beyan ettiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 28/03/2011 tarihinde başlayan yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 19.48 olduğu, gece vaktinin 20.48’de başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek
biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun’un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.