YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5154
KARAR NO : 2015/24192
KARAR TARİHİ : 08.07.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/254386
MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/09/2012
NUMARASI : 2011/40 (E) ve 2012/896 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Suçtan doğrudan zarar gören müşteki sanık Ç.. P..’nın diğer müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..’dan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesi karşısında, bu isteğinin karara bağlanmadığının anlaşılmasına göre; müşteki sanık Ç.. P.. adına müdafiinin 5271 sayılı CMK’nin 260/1. maddesi gereğince yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip, müşteki sanık Ç.. P.. müdafiinin vaki temyizinin diğer müşteki sanık K.. T..’un yaralama suçundan verilen beraat hükmünü kapsamadığı kabul edilerek yapılan incelemede;
1)Müşteki sanık S.. K..’nun diğer müşteki sanık Ç.. P..’ya karşı yaralama suçu ile ilgili hükme yönelen temyizin incelenmesinde:
a) Müşteki sanıkların aşamalardaki beyanları ile bir kısım tanıkların birbirleri ile çelişkili anlatımları arasındaki çelişki giderilmeden, hangi tanığın anlatımının üstün tutulduğu karar yerinde tartışılmadan ve olayda 5237 sayılı TCK’nin 25/1. maddesinde meşru müdafaa hali için aranan başkaca koruma olanağı bulunmayan ağır ve muhakkak bir tehlikeden kendisini ya da başkasını kurtarmak koşulu ve fiil ile saldırı arasındaki orantılılık koşulunun olayda mevcut olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Kabule göre de; hukuka uygunluk nedeni olan meşru savunma nedeniyle CMK’nin 223/2-d maddesi gereği müşteki sanığın beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA,
2) Müşteki sanıklar K.. T.. ve S.. K..’nun diğer müşteki sanık Ç.. P..’ya karşı hakaret suçu ile ilgili hükme yönelen temyizin incelenmesinde:
Taraflar arasındaki kavga olayı başlamadan önce müşteki sanık S.. K..’nun diğer müşteki sanık Ç.. P..’ya hakaret ettiğinin iddia edilmesine göre; müşteki sanıkların aşamalardaki anlatımları ile bir kısım tanıkların birbirleri ile çelişen beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve hangi tanığın anlatımlarının üstün tutulduğu karar yerinde tartışılmadan, müşteki sanık S.. K..’nun kendisine yönelen müessir fiil nedeniyle hakaret ettiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA
3) Müşteki sanıklar H.. P.. ve Ç.. P..’nın diğer müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..’a karşı hakaret suçu ile ilgili hükme yönelen temyizin incelenmesinde:
Hükümde gösterilmemiş ise de kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) İddianamede yer almayan 5237 sayılı TCK’nin 125/3-a maddesi nedeniyle müşteki sanıklara 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan mahkumiyete karar verilmesi,
b) Müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..’un olay tarihinde resmen kamuda görevli olup olmadıkları araştırılmadan ve hakaret suçunun kamu görevlerinden dolayı işlenip işlenmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
c) Kayden sabıkasız olan müşteki sanıklar H.. P.. ve Ç.. P..’nın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz kişilik özelliklerinin neler olduğu açıklanmadan yeniden suç işlemeyecekleri konusundaki menfii kanaatin yasal dayanakları karar yerinde gösterilmeden haklarındaki mahkumiyet hükmünün ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA,
4) Müşteki sanıklar H.. P.. ve Ç.. P..’nın diğer müşteki sanık S.. K..’na karşı yaralama suçu ile ilgili hükme yönelen temyizin incelenmesine gelince:
Müşteki sanık S.. K..’nda meydana gelen yaralanmadan dolayı vücuttaki kemik kırığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) İddianamede yer almayan 5237 sayılı TCK’nın 86/3-c maddesi nedeniyle müşteki sanıklara 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan mahkumiyete karar verilmesi,
b) Müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..’un olay tarihinde kamu görevlisi olup olmadıkları araştırılmadan ve yaralama suçunun yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlenip işlenmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
c) Olayda tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir koşulların mevcut bulunduğu gözetilerek cezadan indirim yapılması yerine isabetsiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,
d) Kayden sabıkasız olan müşteki sanıklar H.. P.. ve Ç.. P..’nın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz kişilik özelliklerinin neler olduğu açıklanmadan yeniden suç işlemeyecekleri konusundaki menfii kanaatin yasal dayanakları karar yerinde gösterilmeden haklarındaki mahkumiyet hükmünün ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.