YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10233
KARAR NO : 2015/18100
KARAR TARİHİ : 14.10.2015

Tebliğname No : KYB – 2015/129699

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık M.. E..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 116/1-4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay ve 3 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2013 tarihli ve 2013/547 esas, 2013/796 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.04.2015 gün ve 2015/7759-24845 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2015 gün ve 2015/129699 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre:
1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/2. maddesinde yer alan “Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu haklan kullanamaz.” ve 3. fıkrasındaki “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğu ile anılan maddenin 1. fıkrası a,b,d ve e bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,
2-Geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde, 1 yıl 6 ay olarak belirlenen ceza üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılması sonucunda 2 yıl 12 ay yerine, 3 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 05.02.2015 günlü ek kararının Dairemizin 07.10.2015 gün ve 2015/15954-17414 sayılı ilamı ile onandığı belirlenmekle yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma” güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, TCK’nın 116/1-4. maddesi uyarınca hükmolunan, 1 yıl 6 ay hapis cezasında, aynı Yasa’nın 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken, 2 yıl 12 ay yerine 3 yıl hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ISPARTA) 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 06.12.2013 gün ve 2013/547, 2013/796 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;
Sanık M.. E.. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, TCK’nın 116/1-4. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasında, aynı Yasa’nın 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak, 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükmolunan hapis cezalarının yasal sonucu olarak TCK’nın 53/1. maddesinin a,b,c,d,e bentlerinde sayılan haklardan, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar c bendinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihlerine kadar uygulanmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.