YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10099
KARAR NO : 2015/12623
KARAR TARİHİ : 17.06.2015
Tebliğname No : KYB – 2015/99856
Karşılıksız yararlanma suçundan sanık T.. Ö..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2013 tarihli ve 2012/672 esas, 2013/86 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/03/2015 gün ve 2015/6144-19009 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/03/2015 gün ve 2015/99856 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; katılan kuruma ait 10/09/2012 tarihli yazı içeriğinden, sanığın bilirkişi marifeti ile belirlenen 957,63 Türk lirası tutarındaki taksitlendirilmiş kaçak elektrik enerjisi tüketim bedelini düzenli olarak ödediğinin anlaşılması karşısında, sonucun beklenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkra hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kurum zararının giderilmesi halinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceğinden, katılan kurumun 10.09.2012 tarihli yazısı ekinde gönderilen ödeme planından, 31.08.2012 tarihine kadar toplam 1.263,72 TL tutarında ödeme yapıldığının anlaşılması ve ödenen miktarın bilirkişi raporunda normal tarifeye göre hesaplanan 957,63 TL’lik zarar miktarını karşılaması karşısında, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, hükümlülük kararı verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, (BÜYÜKÇEKMECE) 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 22.01.2013 gün ve 2012/672, 2013/86 sayılı kararın
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, 6352 sayılı Yasa’nın geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, hükmolunan cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.