YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13301
KARAR NO : 2015/15789
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

Tebliğname No : 2 – 2015/113702
MAHKEMESİ : Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/06/2012
NUMARASI : 2012/161 (E) ve 2012/237 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan cezaların yanlış hesaplanmış olduğundan bahisle mahkemece kurulan 03.08.2012 ve 05.07.2012 tarihli ek kararların hukuken geçersiz olduğu kabul edilerek 27.06.2012 tarihli hükme ilişkin temyiz itirazları
üzerine yapılan incelemede,
A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçi R.. İ..’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçi R.. İ..’a karşı 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1 yıl 6 ay 20 gün hapis yerine, 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilerek sonuçta fazla ceza tayini,
2-5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçi R.. İ..’a karşı hükmolunan cezaların ertelenmesine karar verilirken belirlenen denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının nazara alınmaması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322.
maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;
1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçi R.. İ..’a karşı 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ve 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç olarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2-5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçi R.. İ..’a karşı hükmolunan cezaların ertelenmesine karar verilirken denetim süresinin 1 yıl 3 ay 16 gün olarak belirlenmesine, karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında şikayetçi H.. Ç..’e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince,
Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 143.maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3.maddesi uyarınca indirim yapılırken 9 ay 10 gün hapis yerine, 11 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek sonuçta 7 ay 23 gün yerine 9 ay 21 gün hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmiş ise de; suça sürüklenen çocukların şikayetçi Hüsamettin’in evinin önündeki motosikleti çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde
düzenlenen suçu oluşturacağı ve alt sınırdan hüküm kurulduğunda, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 143, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince uygulama yapıldığında 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiğinden, mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiği gözetilmemesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanık lehine olması nedeniyle bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından sonuç olarak 9 ay 21 gün hapis cezasına hükmedilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.