Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2014/31398 E. 2014/32981 K. 24.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/31398
KARAR NO : 2014/32981
KARAR TARİHİ : 24.11.2014

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi
TARİHİ : 28/02/2013
NUMARASI : 2011/118-2013/143

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 1999/Mayıs ayında işe başladığını, 2008/Ağustos ayına kadar çalıştığını ve Sosyal Güvenlik Kurumundan emekli olduğunu, emekli olduktan sonra da davalı çalışmasına devam etmesini istediğini, davacıda 2011/Ocak ayına kadar çalıştığını ve bu ayda işverence işten çıkarıldığını, haksız olarak işten çıkarılmakla hiçbir hakkı verilmediğini belirtmekle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile izin ücreti alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesi vermemiş davanın reddini istemiş alınan bilirkişi raporuna da itirazda bulunmuştur.
Mahkemece tüm dosya kapsamından davacının iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiği kanaati ile davacı kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığına, dinlenen tanık beyanlarından fazla çalışma olgusu ispatlandığından davacı fazla mesai ücreti alacağına karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyzi edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece talebin kabulüne karar verilmiştir. Davacı ev temizlik elemanı olup, fazla çalışmayı ispata elverişli yazılı bir delil sunulamamıştır. Davacı tanıkları birebir çalışmayı gözlemleyen kişiler olmayıp işe giriş ve çıkış, ara dinlenme saatleri konusunda net bilgiye değil, soyut nitelikte anlatıma sahiplerdir. Davalı tanıkları ise, çalışma saatine dair bilgi sahibi olmadığı yönünde açıklamalarda bulunmuşlardır. Böyle olunca somut olay yönünden davacı işçinin fazla çalışma yaptığı yöntemince kanıtlanabilmiş değildir. Mahkemece anılan isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.