Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/28161 E. 2014/37090 K. 25.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/28161
KARAR NO : 2014/37090
KARAR TARİHİ : 25.12.2014

MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 20/03/2013
NUMARASI : 2012/215-2013/131

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 04.11.2009 tarihinde davalı yanında çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 10.04.2012 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-d maddesi gereğince feshedildiğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedilmesinin hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini, talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun’un 25/II-d maddesi gereğince haklı sebeplerle feshedildiğini, fesih sebebinin “iş arkadaşına küfür ve hakaret etmek, sözlü ve fiziki kavgaya girişmek” olduğunu, her iki işçinin de savunmalarında suçlamaları kabul ettiğini, feshin haklı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece sözleşmenin haklı ve geçerli sebebe dayanarak 4857 sayılı Kanun’un 25/II-d maddesine göre feshedildiği, bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı olmadığı gerekçesi ile taleplerin reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak asıl alacak miktarı 3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olduğu, ancak bu ücretin asıl alacağı geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Somut olayda, davacının reddedilen alacak taleplerinin toplam tutarı 4.550,03 TL olduğu, mahkemece davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2. maddesine uyarınca 546,00 TL vekalet ücretine karar verilmesi gerektiği halde 1.320,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Hükmün dördüncü fıkrasının silinerek yerine “4-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden 546,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,” ifadelerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.