Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/23281 E. 2014/33033 K. 24.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/23281
KARAR NO : 2014/33033
KARAR TARİHİ : 24.11.2014

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi
TARİHİ : 07/06/2013
NUMARASI : 2012/108-2013/354

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davacı taraf ve davalı taraf temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı tarafın ve davalı tarafın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı temyizi yönünden, uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilip edilmediği ve feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır.
Dosya kapsamı ve dinlenen davalı tanık beyanları neticesinde iş sözleşmesi işveren tarafından feshedildiği anlaşılmış olup işverence yapılan fesih haklı sebebe dayanmadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteminin kabulü gerekirken yazılı şekilde kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Davalı temyizi yönünden taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.
Fazla çalışmanın ve hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın ve hafta tatili çalışmasının yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı, hafta tatili çalışılıp çalışmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda davacı işçinin haftada oniki saat fazla çalışma yapıldığı mahkemece kabul edilmiş olup, dinlenen tanık beyanlarından davacının vardiya sistemine göre çalıştığı, çalışmada çekilen veya çalışan araç olmasına göre çalışma süresinin değiştiği belirtilmiş olup, bu durumda davacının otobüs şoförü olarak çalıştığıda gözönüne alınarak dava dışı ilgili belediyeden otobüslerin hareket kayıtları, davacının kullandığı araca ilişkin bilgi ve belgeler getirtilmeli, çalışma süresine ilişkin kayıtlar çalışma süresini hesaplamaya yeterliyse söz konusu belgelere göre varsa fazla çalışma ücreti tespit edilmeli, çalışma süresi tespit edilemiyor ise tanık beyanları ile söz konusu bilgi ve belgeler dikkate alınarak fazla çalışma ücreti hesap edilmelidir. Eksik incelemeye dayalı olarak fazla çalışma ücreti alacağının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.