Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/8474 E. 2015/27140 K. 05.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8474
KARAR NO : 2015/27140
KARAR TARİHİ : 05.10.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/287654
MAHKEMESİ : İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/04/2013
NUMARASI : 2010/392 (E) ve 2013/306 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Mağdur F.. F..’in kesici-delici aletle ve ateşli silahla yaralandığı, soruşturma aşamasında mağdura fotoğraf albümü üzerinden yaptırılan teşhiste, mağdurun, sanığın da olduğu iki albümü inceledikten sonra N.. Z..’yi göstererek, yere düşerken kendisini bıçaklayan kişinin N.. Z.. olduğunu kesin olarak teşhis ettiğini belirttiği, yine soruşturma aşamasında S.. F.., O.. E.. ve T.. E..’a yaptırılan canlı teşhiste, pompalı tüfekle ateş eden kişinin sanık G.. G.. olduğunu belirttikleri, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında; ilk önce Skoda marka araçta bulunan şahısların araçtan inmeden üzerlerine doğru av tüfeği ile ateş ettiklerini, geriye dönüp kaçmaya çalışırken arkasından ve karın boşluğundan 2 ayrı yerden bıçaklandığını, araçtakilerin araçtan inmeden ateş etmeleri nedeniyle ateş edenlerin yüzünü görmediğini belirtmesi, yine T.. E..’un beyanında; kendilerine ateş edenlerin B.. Z.. ve G.. U.. olduğunu, E.. Z.. ve N.. Z..n’in elinde bıçak olduğunu, kendisini ve amcasının oğlu F.. F..’i bu kişilerin bıçakladılarını belirttiği dikkate alınarak, sanık G.. U..’un sadece pompalı tüfekle ateş ettiği ve mağdurdaki bıçakla meydana gelen yaralanmanın başka bir kişi tarafından gerçekleştirildiği anlaşılmakla, mağdura ait raporlarda delici ve kesici aletle gerçekleştirilen yaralanmanın hayati tehlikeye neden olduğu, ancak ateşli silah yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmadığı belirtilmesine rağmen, bu hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.