YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/25784
KARAR NO : 2015/1462
KARAR TARİHİ : 19.01.2015

Tebliğname No : 4 – 2013/31322
MAHKEMESİ : Adana 3. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ : 28/12/2012
NUMARASI : 2012/108 (E) ve 2012/467 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Olayın tek tanığı olan E.. B..’ın kovuşturma aşamasında, “B.. Ç..’yi telefonda konuşurken gördüm ancak müştekiyi tehdit ettiğini duymadım” şeklinde açıklamada bulunması ve suça sürüklenen çocuğun, mağduru arayarak tehdit ettiğine dair, mağdurun soyut iddiası dışında somut delil elde edilememesi karşısında, CMK’nın 230/1-b maddesi gereğince hükme esas alınan delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk B.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.