YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15946
KARAR NO : 2015/15368
KARAR TARİHİ : 14.09.2015

Tebliğname No : 8 – 2014/206172
MAHKEMESİ : Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 11/04/2014
NUMARASI : 2014/47 (E) ve 2014/230 (K)
SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen 28.06.2012 tarihli beraat kararının katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.12.2013 tarih, 28768-30837 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesinden sonra, mahkemesince
25.04.2014 tarihli karar ile bozmaya direnilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 gün, 2-121/147 sayılı ilamı ile direnme kararındaki gerekçelere göre yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hüküm doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün olmadığından dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede,
1-02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin
Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, sanığın katılan kurumun zararını tazmin etmesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, katılan kurum zararı normal tarife üzerinden bilirkişiye hesaplattırılarak sanığa “katılan kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2- Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı CYY’nın 193/son maddesine
yanlış anlam verilerek anılan Kanun’un 191 ve 147. maddeleri gereğince sanığın sorgusu yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.