YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/31365
KARAR NO : 2014/33641
KARAR TARİHİ : 27.11.2014

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi
TARİHİ : 15/09/2014
NUMARASI : 2014/331-2014/1125

Hüküm süresi içinde davalılar Sağlık Bakanlığı ile Ç.. Y.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığına bağlı diğer davalı alt işverenler nezdinde çalıştığını, ancak emekliliği haketmesi üzerine işten ayrıldığını, kıdem tazminatının eksik ödendiğini, yaptığı fazla mesailerin karşılığı ile yıllık izin ücretinin ödenmediğini belirterek fark kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta, davacının işyerinde fazla mesai yaptığı iddiası davacı tanıkları tarafından doğrulanmış ise de; dinlenen tanıkların davacı ile aynı bölümde çalışmadıkları anlaşılmaktadır. Diğer yandan, davacı gibi aynı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışan davacının fazla mesai alacağı talebi ile açtığı davada aynı bilirkişi tarafından işyerinde fazla mesai yapılmadığı belirtilmiş ve fazla mesai talebinin reddine ilişkin karar onanarak kesinleşmiştir. Ayrıca davacının iddia ettiği gibi fazla mesai yaptığını yeterli ve inandırıcı delille ispat edememiştir. Fazla mesai yaptığı hususu sabit olmayan davacının bu talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.