YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9121
KARAR NO : 2015/23352
KARAR TARİHİ : 04.03.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/72490
MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/11/2010
NUMARASI : 2008/639 (E) ve 2010/740 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin 17.07.2008 yerine 17.08.2008 olarak yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olduğu anlaşılmakla dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Hakaret suçuna ilişkin hükümde, TCK’nın 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken hapis cezası 3 Ay 22 Gün yerine 3 Ay 12 gün olarak yanlış hesaplanmış ise de, sonuç hapis cezası doğru olduğundan bu hususun bozmayı gerektirmediği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-)5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,
2-)Sanığın erteli hükümlülüğü ile ilgili, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. madde ve fıkrası uyarınca karar verilmek üzere mahkemesine ihbarda bulunulması yerine, aynen infazına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık M.. Y..’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması ve ‘erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca erteli ilamın kısmen veya tamamen infazının değerlendirilmesi için mahkemesine ihbarda bulunulmasına” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.