YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5312
KARAR NO : 2015/10657
KARAR TARİHİ : 25.05.2015

Tebliğname No : KD – 2015/4987

Sanık H.. G.. hakkında suç eşyasının satın alınması, kabul edilmesi suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda; Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2011 tarih ve 2011/74 Esas, 2011/645 Karar sayılı ilâmı ile adı geçen sanığın 5237 sayılı TCK’nın 165, 62, 52/2-4, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiş hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; dairemizin 19.11.2013 gün ve 2013/5405 Esas, 2013/26851 Karar sayılı ilâmı ile mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2015 gün, 2015/4987 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine eklenen 2. ve 3.fıkralar uyarınca yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/307 Esas, 2006/108 Karar sayısı ile 5237 sayılı TCK’nın 281/1, 281/3, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddesine göre 600 TL adli para cezası ile mahkûmiyete ilişkin verilen kararın, ceza miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nın 305. maddesi kapsamında kesin nitelikte verilen para cezası olduğundan tekerrüre esas olamayacağı, suç tarihi itibarı ile de adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas bir mahkumiyet kaydı da bulunmadığı gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK’nın 58/1-6. maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
Dairemizin 19.11.2013 gün ve 2013/5405 Esas, 2013/26851 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/307 Esas, 2006/108 Karar sayısı ile 5237 sayılı TCK’nın 281/1, 281/3, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddesine göre 600 TL adli para cezası ile mahkûmiyete ilişkin verilen kararın, ceza miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nın 305. maddesi kapsamında kesin nitelikte verilen para cezası olduğundan tekerrüre esas olamayacağı, suç tarihi itibarı ile de adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas bir mahkumiyet kaydı da bulunmadığı gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK’nın 58/1-6. maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “TCK’nın 58. maddesi gereğince sanığın Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/307 esas, 2006/108 karar sayılı ilamı ile aldığı sonuç 600,00 TL adli para cezası nedeniyle cezasının mükerrirlelere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince, cezanın infazından sonra denetiminin serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” ilişkin bölümlerinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.