Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/38044 E. 2015/13104 K. 24.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/38044
KARAR NO : 2015/13104
KARAR TARİHİ : 24.06.2015

Tebliğname No : 2 – 2014/166067
MAHKEMESİ : Bismil Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 09/01/2014
NUMARASI : 2009/104 (E) ve 2014/7 (K)
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabu edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/1-2. maddesi “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ve aynı Kanun’un 21/2. maddesi “gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yeri muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükümlerini içermektedir. Oysa hükmü temyiz etmeyen sanık M.. A..’ın yokluğunda verilen hükmün savunmasında “…………… Mahallesi, …………Apartmanı, Daire No:…. …….. Diyarbakır” adresinde ikamet ettiğini bildirdiği halde, sanığa çıkarılan tebligatın “……… Mahallesi,……….. Caddesi ………. Apartman Kat . No:. .. Diyarbakır” adresine yapıldığı ancak belirtilen adreste başkasının ikamet ettiği gerekçesi ile tebliğatın iade edildiği, iade üzerine bu kez aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğat yapıldığı, Uyap sistemi üzerinde adres bilgileri kontrol edildiğinde sanığın mernis adresinin “………… mahallesi, …….. Sokak No:. İç Kapı No:. …………Diyarbakır” olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliği için bilinen son adresine tebligat yapılması gerektiği, 7201 sayılı Tebligat Kanun’una 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun Tebliğ İmkansızlığı ve Tebellüğden İmtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanun’un 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilerek, sanığın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine (mernis adresi) gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile buna ilişkin tebliğ evrakı ile birlikte vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.