YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/28096
KARAR NO : 2014/29319
KARAR TARİHİ : 28.10.2014
MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi
TARİHİ : 27/11/2012
NUMARASI : 2010/1078-2012/1297
Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili 09.07.2014 havale tarihli dilekçesi ile, Dairemizin 23.01.2014 tarih, 2013/2285 esas, 2014/735 karar sayılı ilamının maddi hataya dayalı olarak verildiğini, ibranamenin geçersiz olduğunu ileri sürerek bozma ilamının ortadan kaldırılarak hükmün onanmasını talep etmiştir.
Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda, Dairemizin yukarıda anılan ilamı ile “ibranamenin makbuz hükmünde olduğu ve ibranamede yazan miktarın hüküm altına alınan alacaklardan mahsubu gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de, davacının itirazı yeniden değerlendirilmekle Dairemiz kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2005-30.04.2010 tarihleri arasında davalı işyerinden kamyon şoförü olarak çalıştığını, haftanın yedi günü 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin kullandırılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin hafriyat işi ile uğraştığından kışın 3-3,5 ay çalışılmadığını, bu günlerde dahi işçilerin ücret bordrolarının tam gün üzerinden Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirildiğini, davacının müvekkilden aldığı 900,00 TL ücrete ek olarak 100,00 TL fazla alabilmek için başka bir şirketle anlaştığını ve iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, davacının ilk dönemde 2005 yılı Haziran ayından 20.09.2006 tarihine kadar çalıştığını ve kendi isteği ile ayrıldığını, ikinci dönemde 25.03.2007 tarihinden 2010 Nisan ayına kadar çalıştığını, davacının asgari ücretle işe girdiğini ancak günde 1-2 saat fazla mesai karşılığı olmak üzere kendisine son net 900,00 TL ücret verildiğini, davacının 08:00-08:30 ile 18:00 saatleri arasında çalışıldığını, yıllık izinlerinin kış aylarında kullandırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, dosyada bulunan ibranamenin maktu nitelikte olup el yazısı ile doldurulduğu, bu nedenle itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında ibranamede yazılı olan miktarın alacaklardan mahsup edilip edilmeyeceği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davalı taraf davacının ilk dönem çalışması sonucu kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını, ibranamede belirtilen miktarın davacıya ödendiğini ve şirketi ibra ettiğini belirtmiştir. Dosyada bulunan ibranamenin incelenmesinde ibranamede elle yazılmış “ödenen para 3.500,00 TL’dir” şeklinde ibarenin bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, dosyaya ibranamenin aslı getirtilerek ibranamede tahrifat olup olmadığı saptanmalı ve tüm deliller değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmelidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar