YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/29031
KARAR NO : 2014/29577
KARAR TARİHİ : 30.10.2014
MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi
TARİHİ : 14/06/2012
NUMARASI : 2010/977-2012/1236
Davacı, fark ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine göre davacının “sanatkâr işçi” olarak 17.8.2007 tarihinde daimi kadroya geçirildiği, toplu iş sözleşmesinin 25/d. maddesi uyarınca 6. dereceden işe başlatılması gerekirken, 8. dereceden işe başlatıldığını belirterek fark ücret alacağı isteğinde bulunduğu ve mahkemece davacının sendika üyeliğinin geçerli olmadığından toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dairemizce yapılan incelemede davacının 5620 sayılı Kanun gereğince daimi kadroya geçrildiği, anılan Kanunun 11. maddesine göre daimi kadroya geçirilen işçilerin ücret düzeyinde değişiklik olmayacağı belirtildiğinden ve toplu iş sözleşmesine görede ancak sınavla giren işçiler için bu intibakın yapılabileceği gerekçeleri dikkate alınarak sonucu bakımından doğru görülen mahkeme kararının onamasına karar verilmiştir. Davacı 5620 sayılı Kanun’a göre daimi kadroya geçirilmediği anlaşıldığından ve toplu iş sözleşmesinde intibak için bir sınırlandırma da bulunmadığı anlaşılmakla maddi hataya dayalı verilen Dairemiz onama kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.
Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, davalı kuruma ait işyerinde 12.04.2006 tarihinde “geçici sanatkâr” olarak işe başladığını, 17.08.2007 tarihinde “sanatkâr işçi” olarak daimi kadroya geçirildiğini, Endüstri Meslek Lisesi Mezunu olması sebebiyle toplu iş sözleşmesinin 25/d. maddesi uyarınca 6. dereceden işe başlatılması gerekirken, 8. dereceden işe başlatıldığını belirterek fark ücret alacağı isteğinde bulunmuştur.
Mahkemece davacının sendika üyeliğinin geçerli olmadığı, toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı işçi, dava konusu işyerinde 1982 yılında üç aylık süreyle çalıştığı ve bu sırada sendikaya üye olduğu, ikinci defa işe başladıktan sonra da 18.12.2006 tarihinden itibaren sendika aidatının kesildiği anlaşılmaktadır. Davacının mevcut sendika üye kayıt fişi ve sendika aidatlarının kesilmesi karşısında toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi gerekir. Bu sebeple mahkeme gerekçesi yerinde değildir.
Somut olayda davacı işçi, daimi kadroya geçirilmesinden kaynaklanan bir artış talebinde bulunmamakta, daimi kadroya geçirilmeden önceki ücretinin düşük olarak belirlenmesi sebebiyle sonraki dönemde ücretinin eksik ödendiğini belirterek fark alacak talep etmektedir. Bu sebeple uyuşmazlık konusu, davacının daimi kadroya geçirilmeden önce ücretinin toplu iş sözleşmesine uygun olarak belirlenip belirlenmediği noktasındadır.
Davacı işçi, 12.04.2006 tarihinde işe girdiğinde ve özellikle aidatın kesilmeye başladığı 18.12.2006 tarihi itibariyle toplu iş sözleşmesinin 25/d. maddesi gereğince 6. dereceden işe başlatılması gerekirken, sanatkâr işçi kadrosunda yer almayan 8. derece üzerinden ücretleri ödenmiştir. Daimi kadroya geçirildiğinde de 8. derece ücreti üzerinden ödemeler yapılmaya devam etmiştir.
Davacının işe girdiği 12.04.2006 tarihinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 25. maddesinde Endüstri Meslek Lisesi mezunlarının 6. dereceden işe alınacakları açıkça belirtilmiştir. Sözü edilen düzenlemede geçici ve daimi işçi ayırımı yapılmamıştır. Mahkemece davacının 6. dereceden işe başlatılması gerektiği kabul edilerek talep ettiği fark alacakların belirlenmesi gerekirken sendika üyesi olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.10.2014 günü oybirliği ile karar verilmiştir.