YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10235
KARAR NO : 2015/33694
KARAR TARİHİ : 14.09.2015
Tebliğname No : 4 – 2015/105805
MAHKEMESİ : Foça Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/02/2015
NUMARASI : 2014/274 (E) ve 2014/650 (K)
SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : U.. A..
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık S.. K..’un katılan H.. K..’e yönelik hakaret ve yaralama, suça sürüklenen U.. A..’a yönelik yaralama suçlarına ilişkin beraat kararları ile sanık İ.. G..’ün katılanlar Hülya Köpsan ve U.. A..’a yönelik tehdit suçuna ilişkin beraat kararı, suça sürüklenen çocuk U.. A..’ın S.. K..’a yönelik hakaret suçundan verilen beraat kararına ilişkin hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan H.. K.. vekili ve katılan suça sürüklenen çocuk U.. A.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık İ.. G..’ün katılanlar Hülya Köpsan ve U.. A..’a karşı hakaret,suça sürüklenen çocuk U.. A.. hakkında İ.. G..’e karşı hakaret suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik temyiz incelemesine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
a-Suça sürüklenen çocuk U.. A.. hakkında İ.. G..’e karşı hakaret suçlarından kurulan hükümde, 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında; “işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği” gerekçesiyle, TCK’nın 31/2 ve CMK’nın 223/3-a maddeleri gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken,TCK’nın 129/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
b-Sanık İ.. G..’ün katılanlar Hülya Köpsan ve U.. A..’a karşı hakaret eylemlerinin karşılıklı hakaret olması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/4-c maddesi uyarınca “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken,”ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan H.. K.. vekili ve suça sürüklenen çocuk U.. A.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye uygun olarak, hükmün 1. fıkrasının 2. cümlesindeki ”eylemini katılan sanığın kendisine yönelik yaralama eyleminden önce mi sonra mı gerçekleştirdiği hususu şüpheli olduğundan TCK’nın 129/2. maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin “işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmediğinden TCK’nın 31/2 ve CMK’nın 223/3-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” biçiminde, yine; hükmün 6. fıkrasındaki “TCK’nın 129/1,3. maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresinin ” TCK’nın 129/3. madde ve fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” biçiminde, DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.