YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/11960
KARAR NO : 2015/25621
KARAR TARİHİ : 01.04.2015

Tebliğname No : 4 – 2013/58939
MAHKEMESİ : Datça Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 19/12/2012
NUMARASI : 2011/108 (E) ve 2012/293 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Temyiz edilebilirlik yönünden yapılan incelemede;
1)Sanık G.. K..’ın müşteki U.. Ö..’ye yönelik yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararda, müştekinin 17.05.2012 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmadığı,
2)Sanık G.. K..’ın katılan C.. Ö..’ye yönelik yaralama suçuna ilişkin, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, magdur U.. Ö..’nin ve katılan C.. Ö..’nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Katılan G.. K..’a yönelik, sanık C.. Ö..’ye yükletilen tehdit ile yaralama ve sanık U.. Ö..’ye yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
2-Sanıklar G.. K.., C.. Ö.. ve U.. Ö.. hakkında, hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlarında usul ve Yasaya uygun bulunduğu,
Sanık U.. Ö.. hakkında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı
Anlaşıldığından katılan-sanık C.. Ö.., mağdur-sanık U.. Ö.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE, sanık U.. Ö.. hakkındaki mahkumiyet ve sanıklar G.. K.., C.. Ö.. ve U.. Ö.. hakkında, hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair HÜKÜMLERİN ONANMASINA;
3-Sanık C.. Ö..’nin katılan G.. K..’a yönelik tehdit ve yaralama suçları yönünden;
Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün doğrudan para cezası içerip kesin hüküm niteliğinde olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, sanık C.. Ö..’nin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasında yer alan tekerrüre ve tekerrür nedeniyle denetimli serbestliğe ilişkin kısımların çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.