Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2014/7786 E. 2015/908 K. 14.01.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/7786
KARAR NO : 2015/908
KARAR TARİHİ : 14.01.2015

Tebliğname No : 5 – 2014/242750
MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/02/2012
NUMARASI : 2011/81 Esas, 2012/7 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevli memura hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Beraet kararının gerekçesinde; “yasal unsurları oluşmadığı” hüküm kısmında ise “delil yetersizliği” gerekçe gösterilerek, çelişkiye neden olunması,
Hakaret suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların birden fazla polis memuruna karşı alenen hakaret suçlarını işledikleri halde haklarında TCK’nın 125/4 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması,
Sanıkların işlediği kabul edilen hakaret suçunun temas ettiği 5237 sayılı TCK’nın 125. maddesinde seçimlik ceza öngörülmesi ve aynı Kanunun 50/2. maddesinde ise, “hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez” hükmünün yer alması nedeniyle, tercih ve tayin edilecek hürriyeti bağlayıcı ceza sonradan paraya çevrilemeyeceği için sanığa para cezası verilmesi düşünülüyor ise adli para cezasının 52 ve 61. maddelerdeki esaslara göre doğrudan tayin ve tespiti yerine anılan düzenlemelere aykırı biçimde önce hürriyeti bağlayıcı ceza verilip müteakiben 52/2 ve 50/1-a maddeleri uyarınca bu cezanın paraya çevrilmesi, sanığa hapis cezası verilmesi düşünülüyor ise de aynı Yasanın 50/2. maddesindeki kısıtlama nedeniyle sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 2 ve 3. fıkra hükümleri gereğince adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi hususunun tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,
Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde uygulanan yasa maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi;
Yargılama giderleri ayrıntılı dökümü gösterilmeden, her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 324 ve 326/2. maddelerine aykırı davranılması,
Sanıkların gözaltı süreleri karar başlığında gösterilmeyip TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsubuna karar verilmemesi,
Sanık C.. S..’in sabıkasına esas Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1444 Esas ve 2009/268 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı için mahkemesine ihbarda bulunulmaması,
Kanuna aykırı, Üst ve O yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.