YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/12332
KARAR NO : 2015/1410
KARAR TARİHİ : 20.01.2015

Tebliğname No : KYB – 2014/395137

Kasten yaralama ve görevli memura direnme suçlarından sanık A.. Ş..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2-3-a, 265/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis (iki kez) cezası ile cezalandırılmasına, Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/10/2004 tarihli ve 2004/754-975 sayılı ilamı tekerrüre esas teşkil ettiğinden cezasının anılan Kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2010 tarihli ve 2007/146 Esas, 2010/189 sayılı Kararının,
Sanığın tekerrüre esas alınan Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/10/2004 tarihli ve 2004/754-975 sayılı ilamına konu 594 Türk lirası adli para cezasının kesin nitelikte hüküm olması itibariyle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 02/12/2014 gün ve 94660652-105-07-9579-2014/21762/
72450 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:
Hükümlünün adli sicil kaydında yer alan Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/10/2004 gün ve 2004/754 Esas, 2004/975 Karar sayılı ilamının, hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte adli para cezasından ibaret olması karşısında, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 26/03/2010 gün ve 2007/146 Esas, 2010/189 sayılı Kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; hükümlü hakkında kurulan hükümde yer alan tekerrür uygulamasına ilişkin 4 no’lu fıkranın hükümden ÇIKARTILMASINA, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.