YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18022
KARAR NO : 2015/35014
KARAR TARİHİ : 08.10.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/215783
MAHKEMESİ : Menderes(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/02/2011
NUMARASI : 2009/671 (E) ve 2011/52 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Mahkemece tekerrüre esas kabul edilen Sındırgı Sulh Ceza Mahkemesinin,18.07.2006 tarihli ve 2005/221 E. 229 K. sayılı kararı ile doğrudan verilen adli para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık Y.. K..’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen karar açıklanan noktasının “Sanığın tekerrüre esas sabıkası nedeniyle verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” dair kısmın karardan çıkarılmak suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’ nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.