YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10197
KARAR NO : 2015/24795
KARAR TARİHİ : 19.11.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/302553

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 20/05/2013
NUMARASI : 2011/397 (E) ve 2013/666 (K)
SUÇ : Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin, suçun oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

II- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesinin, 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasanın 4. maddesi ile değiştirildiği nazara alınarak, yasa değişikliğinden önceki ve sonraki yasal düzenlemelerin uygulanıp, elde edilecek sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi gerekirken, böyle bir karşılaştırma yapılmadan doğrudan değişiklikten sonraki yasa maddelerinin uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.