YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3159
KARAR NO : 2015/26555
KARAR TARİHİ : 09.04.2015

Tebliğname No : 4 – 2014/20007
MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/10/2013
NUMARASI : 2013/258 (E) ve 2013/485 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müdafiice 08.10.2013 tarihinde süre tutum dilekçesi verildikten sonra sanık Y.. Z..’ın 22.10.2013 tarihinde vermiş olduğu “2013/258 nolu dosyadan aldığım cezanın onanmasını talep ediyorum” biçimindeki dilekçesinde açıkça temyizden vazgeçtiğine dair beyanda bulunmamış olması, sonrasında da 05.12.2013 tarihinde sanık müdafiinin ayrıntılı temyiz dilekçesini ve sanığın da 26.12.2013 tarihli temyiz dilekçelerini ibraz etmeleri karşısında, mahkemece 25.11.2013 tarihli “sanığın temyizden vazgeçmiş sayılmasına” dair verdiği karar kaldırılarak dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak,
Tekerrür uygulamasına esas alınan hükümlülüğün, hükmün açıklanmasının geri bırakılması niteliğinde olması karşısında, tekerrüre esas alınamayacağı, fakat yine sanığın sabıka kaydında görülen Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/01/2011 kesinleşme tarihli 2009/666 – 2010/687 E-K sayılı, 5237 sayılı TCK’nın 86/2,3-e,62 maddeleri gereğince verilen 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık Y.. Z.. ve müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak hükmün 4. maddesinin d bendindeki “Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/553E. 2010/209 sayılı kararı” kısmının karadan çıkarılarak, yerine” Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/10/2010 tarih, 2009/666 – 2010/687 E-K sayılı, 5237 sayılı TCK’nın 86/2,3-e,62 maddeleri uyarınca verilen 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması” ibaresinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 09 / 04 / 2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.