YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10566
KARAR NO : 2015/13342
KARAR TARİHİ : 02.07.2015

Tebliğname No : 5 – 2012/290821
MAHKEMESİ : Mardin 1. Ağır ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/09/2012
NUMARASI : 2011/25 Esas, 2012/189 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mardin Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/617 Esas sayılı dosyasında şikayetçi lehine hükmedilen toplam 16.000 TL tazminatın 6.000 TL’sinden feragat ederek 10.000 TL’sini vekili olarak tahsil edip müvekkiline vermediği kabul edilen sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın tüm işlemlerin şikayetçinin onayı ile gerçekleştiğini ve tahsil ettiği parayı da şikayetçinin annesine verdiğini savunması karşısında, maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için şikayetçi ve annesinin beyanlarının alınmasından sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, olayın oluş şekli ve mağduriyetin ağırlığı göz önüne alınarak temel cezanın hak ve nesafete uygun bir şekilde belirlenmesi gerekirken, orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde takdirde hataya düşülerek temel cezanın alt sınırdan epeyce uzaklaşılarak belirlenmesi,
Sanığın yüklenen suçu TCK’nın 53/1-e maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlediğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.