YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14041
KARAR NO : 2015/28301
KARAR TARİHİ : 06.05.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/165471
MAHKEMESİ : Kuşadası(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 15/12/2010
NUMARASI : 2010/289 (E) ve 2010/523 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanığın araya belli bir zaman aralığı girmeksizin aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerinin tek suç oluşturacağı gözetilmeden, hakkında hem mahkumiyet hem de beraat olarak iki ayrı hüküm kurulması,
Kanuna aykırı katılan E.. A.. vekili ile sanık C.. İ.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “ vücut bütünlüğüne yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün gerekçeli karardan çıkartılması” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.