YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7174
KARAR NO : 2015/29838
KARAR TARİHİ : 27.05.2015

Tebliğname No : 4 – 2014/48406
MAHKEMESİ : Bodrum(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 10/10/2013
NUMARASI : 2013/607 (E) ve 2013/685 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Sanığın Muğla Ağır Ceza Mahkemesince kasten adam öldürme suçundan dolayı verilmiş 15 yıl ağır hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti yerine, daha hafif cezaya dair Fethiye Sulh Ceza Mahkemesince banka ve kredi kartalarının kötüye kullanılması suçundan verilen 1 yıl hapis cezası nedeniyle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilerek TCK’nın 58, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddelerine aykırı davranılması,
2-Muğla Ağır Ceza mahkemesi’nin adam öldürme suçuna ilişkin 30.06.1993 tarih 1993/70 karar sayılı dosyasına şartla tahliye kararının geri alınması için ihbarda bulunulmaması,
3-5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,
Kanuna aykırı sanık M.. K..’in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “ Muğla Ağır Ceza mahkemesi’nin adam öldürme suçuna ilişkin 30.06.1993 tarih 1993/70 karar sayılı dosyasına şartla tahliye kararının geri alınması için ihbarda bulunulması” cümlesinin eklenmesi, ” 5237 sayılı TCK’nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun “sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere ” koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması”, tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın karardan çıkarılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan
Muğla Ağır Ceza Mahkemesinden 30.06.1993 tarih ve 1993/170 karar sayılı kararı ile kasten adam öldürme suçundan dolayı 15 yıl ağır hapis cezasına mükerrir olduğu anlaşıldığından, cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.