YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16241
KARAR NO : 2015/30115
KARAR TARİHİ : 29.05.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/294700
MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 16. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/04/2011
NUMARASI : 2010/489 (E) ve 2011/446 (K)
SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
İnceleme konusu 04/04/2011 tarihli mahkumiyet hükmünden önce 19/02/2008 tarihinde işlenmiş olan suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması hususunda ihbarda bulunulamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık A.. A..’nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/177 E.-2008/463 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın açıklanması için ihbarda bulunulması hususundaki kısmın tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından çıkarılması, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 29.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.