YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10769
KARAR NO : 2015/14582
KARAR TARİHİ : 29.09.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/270954
MAHKEMESİ : Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 24/05/2011
NUMARASI : 2011/1 Esas, 2011/37 Karar
SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 241. maddesinde atılı suçun; “Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,…” biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı gözetildiğinde, katılan Murat’ın kazanç karşılığı ödünç para aldığına ve bu paranın sanıklardan temin edildiğine ilişkin aşamalardaki tutarlı anlatımları ile bu anlatımları doğrulayan tanık Rasim’in beyanları, icra takibinin sanık İrfan tarafından yapılması, icra takibine konu senedin miktarı, aralarında herhangi bir ticari ilişki bulunmamasına rağmen ödünç verilen para miktarının fazlalığı, verilen para karşılığında senet alınması, yine aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktardaki paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri, yüklenen tefecilik suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.