Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/17094 E. 2015/32990 K. 19.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17094
KARAR NO : 2015/32990
KARAR TARİHİ : 19.11.2015

Tebliğname No : 4 – 2014/259752
MAHKEMESİ : Gemlik(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 15/05/2014
NUMARASI : 2014/40 (E) ve 2014/356 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1)Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında alınan savunmasında öncelikle mağdurun kendisine küfür ettiğini savunduğu, kolluk ve mahkeme aşamasında dinlenen tanıkların da bu savunmayı doğruladığının anlaşılması karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması
Kabule göre de;
2)6352 sayılı Kanun’un 100. maddesinin “6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.” hükmü karşısında, mahkemece yapılan yargılama giderinin 20 TL’nin altında olması nedeniyle Devlet Hazinesi’nin üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Anayasanın 141/3, CMK’nin 34. ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde olması, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ya ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gözetilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
4)01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 5. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi hükmüne aykırı olarak suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.