YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/10088
KARAR NO : 2015/9973
KARAR TARİHİ : 06.10.2015
MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/01/2015
NUMARASI : 2014/401-2015/27
Taraflar arasında görülen davada Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/01/2015 tarih ve 2014/401-2015/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı bankanın M. Şubesi nezdinde bulunan hesaplarından 04.10.2006 tarihinde her iki müvekkilinin de internet şifreleri kırılmak suretiyle ve bilgi ve rızaları dışında hesaplarından para çekilerek başka hesaplara aktarıldığını, internet bankacılığı hizmetini sunarken tüm güvenlik önlemlerini almak zorunda olan davalı bankanın bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle müvekkillerinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, davacı T.. E.. için 8.749 TL ve davacı şirket için 2.950 TL olmak üzere toplam 11.699 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili banka tarafından kendilerine sunulan güvenlik hizmetlerini kullanmayan davacıların kendi kusurları ile şifrelerinin üçüncü şahısların eline geçmesine neden olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davalı bankanın %100 kusurlu olduğu ve gerekli güvenlik önlemlerini almadığı, meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacı T.. E.. için 8.749,00 TL, davacı şirket için 2.950,00 TL olmak üzere toplam 11.699,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 599,37 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.