YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7184
KARAR NO : 2015/7539
KARAR TARİHİ : 28.09.2015

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, İ.İ.K.’nun 269/a maddesi gereğince temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Türk Borçlar Kanunu’nun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının kural olarak kiraya verenler tarafından açılması gerekir. Kiraya verenler birden fazla ise aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ihtarnameyi birlikte göndermeleri ve yine davayı da birlikte açmaları zorunludur. Kiraya veren durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden yeni malikin önceden kiracıya ihbar göndererek kira paralarının kendisine ödenmesini istemesi bu ihbarın sonuçsuz kalması halinde yasal içerikli ihtarname tebliğ ettirmek suretiyle dava açması gerekir. Kiralanan paylı mülkiyete konu ise pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması, elbirliği halinde mülkiyete konu teşkil ediyorsa tüm ortakların davaya katılmaları gerekir. Dava hakkına ilişkin bu husus mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Davaya dayanak 01.01.2009 tarihli kira sözleşmesinde kiraya verenler … ve…olup icra takibi bunlardan K. ve R. tarafından başlatılmış yine davada bu iki kiraya veren tarafından açılmıştır. Temerrüt nedeniyle tahliye kararı verilebilmesi için kira sözleşmesinde birden fazla kiralayan olması halinde icra takibinin tüm kiralayanlar tarafından yapılması ve davanın da birlikte açılması zorunludur. Takip talepnamesindeki ve ödeme emrindeki bu eksikliğin sonradan giderilmesi mümkün değildir. Tüm kiralayanlar birlikte icra takibi yapmadıklarından Mahkemece, tahliye isteminin bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de bu yüzden kararın bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın değiştirilen bu gerekçe ile 6100 Sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK’nın 438 maddesi gereğince kararın gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.