YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8550
KARAR NO : 2015/10485
KARAR TARİHİ : 14.10.2015
MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 07/04/2015
NUMARASI : 2014/168-2015/273
Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2015 tarih ve 2014/168-2015/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tasfiye memuru A. N. P. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin K. Ltd. Şti. firmasından alacaklı olduğunu, şirketin borçlarını ödemeden usulüne aykırı olarak tasfiye edildiğini ileri sürerek, şirketin ihyasını talep etmiştir.
Davalı tasfiye memuru A. N.P., davanın reddini savunmuştur.
Davalı Ticaret Sicil Müdürlüğü yargılamaya katılmamıştır.
Mahkemece, Türk Ticaret Kanunu’nun 541. maddesi gereğince tasfiye aşamasında uyuşmazlık bulunan borçları karşılayacak tutarda paranın notere depo edilmesi gerektiği, şirket müdürü sıfatıyla davayı takip eden ve yargılama devam ederken tasfiye aşamasına giren şirketin tasfiye memuru olarak atanan davalı A. N. P.’un şirketin aleyhine karar verilen kesinleşmiş alacak davasına rağmen karşılık depo edilmeksizin şirketin tasfiyesini sağlamasının usulüne uygun olmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile K.-B. Özel Eğitim ve Öğretim Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin tasfiye amacıyla sınırlı olarak ihyası ile yeniden ticaret siciline tescil ve ilanına; tasfiye işlemleri için son tasfiye memuru A. N. P.’un atanmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı tasfiye memuru A. N. P.temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davanın tarafının şirket olmayıp tasfiye memuru olmasına göre, davalı tasfiye memuru A.N.P. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tasfiye memuru A. N. P. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.