YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/11100
KARAR NO : 2015/10471
KARAR TARİHİ : 14.10.2015

MAHKEMESİ : KOCAELİ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 16/04/2015
NUMARASI : 2014/1514-2015/329

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/04/2015 tarih ve 2014/1514-2015/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı tarafından devir alınan Y. Bank A.Ş İzmit Şubesinde 11.11.1999 tarihinde 3.000,00 TL bedelli % 81 faiz oranlı bir hesap açıldığını, 22.12.1999 tarihinde bankaya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından el konulduğunu ve hesap bedellerinin de müvekkiline ödenmediğini, Y. A.Ş İzmit Şubesi görevlilerince mevduatının O. hesaplara yönlendirildiğini, açılan hesapların O. hesap olduğunun bile açıklanmadığını ve zarara uğramasına sebebiyet verildiğini ileri sürerek 11.11.1999 hesap açım tarihli 3.000,00 TL bedelli % 81 faiz oranlı hesaba yönelik paranın 11.11.1999 tarihinden başlamak kaydı ile 3095 sayılı kanunun 2/2 maddesi uyarınca ticari işlerde uygulanan avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğni, davanın husumet yönünden redinin gerektiğini, açılan iş bu davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiğini savunmuştur.
İhbar olunan TMSF vekili; davalı bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin dolduğunu savunarak davnın reddini istemiş, feri müdahillik talebinde bulunmuştur.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 3-k/l maddeleri uyarınca davacı tüketici olup, uyuşmazlığın bankacılık işleminden kaynaklanması sebebiyle, dava tarihi (24.11.2014) de gözetildiğinde davanın 6502 Sayılı Kanunun 3/k-l ve 73.maddeleri gereğince tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle açılan davanın dava şartı olan görevsizlik nedeniyle usulden reddine, karar kesinleştiğinde ve süresinde talep halinde dosyanın görevli Kocaeli Tüketici Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.