Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/14973 E. 2015/21446 K. 23.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/14973
KARAR NO : 2015/21446
KARAR TARİHİ : 23.11.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/56958
MAHKEMESİ : Bursa 12 Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/12/2012
NUMARASI : 2012/838 (E) ve 2012/1050 (K)
SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık Şeref hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanık Hanifi hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.09.2011 tarih ve 2011/370-533 sayılı ilamına konu 2.000 TL adli para cezası miktar itibariyle kesin nitelikte olduğundan 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas hükümlülük olan Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.11.2000 günlü, 2000/356-1070 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin ”a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c.maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hükümden 5237 sayılı TCK’nın 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine ”sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1-a-b-c-d-e maddesi uyarınca hükmolunan güvenlik tedbirlerinin mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı Kanun’un 53/1-c. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına dair güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi; sanık H.. K.. hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.05.2011 tarihinde infaz edilen 20.11.2000 günlü, 2000/356-1070 sayılı 16 yıl 35 ay 22 gün hapis cezasını içeren mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesine göre koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, yanılgılı uygulama sonucu hükümde gösterilen Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.09.2011 tarih ve 2011/370-533 sayılı ilamına konu 2.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.