YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2183
KARAR NO : 2015/5567
KARAR TARİHİ : 18.11.2015

Tebliğname No : 1 – 2014/148831
MAHKEMESİ : İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO : 04/03/2014, 2013/51 (E) ve 2014/48 (K)
SUÇ : Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında ayrıca TCK’nun 265/1-4 maddesi uyarınca mahallinde yasal işlem yapılması mümkün görülmüştür.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. Ö..’in nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ceza ehliyetine, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan
ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki zorunlu müdafii ücretinden ibaret 561,00.TL’lik kısmın çıkarılmasına ve yargılama giderleri toplamının “1.460,00. TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.