Yargıtay Kararı 21. Ceza Dairesi 2015/3527 E. 2015/2828 K. 08.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3527
KARAR NO : 2015/2828
KARAR TARİHİ : 08.09.2015

Tebliğname No : 15 – 2011/402576
MAHKEMESİ : İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 19/10/2011
NUMARASI : 2011/369 (E) ve 2011/663 (K)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

1) Suça konu bono üzerinde keşideci olarak imzası bulunan H.. B.. dinlenilerek, imza- yazı örneklerinin alınıp bono üzerindeki imzanın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararı ile buna uyumlu Daire kararlarında da açıklandığı üzere; önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar kandırıcı nitelikteki davranışlar nedeniyle meydana gelmediğinden dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı, somut olayda ise; katılanın sanığın kredi borcunu ödemesinden sonra sanığın katılana borçlandığı, borç ödenmeyince sanığın borç karşılığı olarak bono vermeyi teklif ettiği, katılanın da bu durumu kabul etmesi üzerine sanığın suça konu bonoyu cirolayıp katılana verdiği eyleminde, borç önceden doğmuş bulunduğundan bono vermesi hile unsuru olarak kabul edilemeyeceği ve verilen suça konu bono ile zarar arasında nedensellik bağı bulunmadığından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı gözetilerek yüklenen dolandırıcılık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
3) Kabul ve uygulamaya göre de: Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.02.2010 gün 2009/6-230 Esas ve 2010/32 sayılı kararında da açıklandığı üzere; kazanılmış hakka konu olmayacağı cihetle; hakkındaki hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı yasanın 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin hükmolunan hapis cezası süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.