YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16649
KARAR NO : 2015/33426
KARAR TARİHİ : 24.11.2015

Tebliğname No : 3 – 2014/412388
MAHKEMESİ : Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 12/11/2014
NUMARASI : 2014/273 (E) ve 2014/399 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanığın, 03/07/2014 tarihli kasten yaralama eylemi nedeniyle 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 324/4 maddesi ek cümlesinin “Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.” hükmüne rağmen, terkin tutarının altındaki yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 2. bölümünün hak yoksunlukları ile ilgili paragrafının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve
yetkileri kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının yargılama gideri ile ilgili paragrafının karar metninden çıkartılarak yerine “5271 sayılı CMK’nin 324/4. fıkrasına 6352 sayılı Yasanın 100. maddesince eklenen ek cümle gereğince terkin sınırı altında kalan yargılama giderinin kamu üzerine bırakılmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanığın, 02/07/2014 tarihli kasten yaralama eylemi nedeniyle 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Müşteki G.. M..’a ait Tatvan Devlet Hastanesinin 02/07/2014 tarih 42297 rapor numaralı genel adli muayene raporunda burunda hafif sıyrık, sol kolda ekimoz, sol bacakta hafif ekimoz olduğu belirtilerek, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği yazılmış ise de; müştekideki yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun açıkça anlaşıldığı, sanığın uzman bir doktora ya da adli tıp kurumuna sevkinin sağlanarak yaralanmasının niteliği konusunda tereddüte yer bırakmayacak şekilde kesin rapor aldırılmaksızın, sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.