YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/932
KARAR NO : 2015/17299
KARAR TARİHİ : 09.11.2015
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
29/09/2012 tarih saat 04:15 sıralarında gece vakti, meskun mahalde, sanık sürücü… 133 promil alkollü olduğu halde sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken emniyet görevlilerinin uyarılarına rağmen durmayarak süratli bir şekilde yazlık caddesini takiben kaçmaya başladığı, olay mahalli olan 4 yönlü kavşağa geldiğinde, seyir istikametine göre sağ tarafından kavşağa girerek aynı yöne doğru seyretmeye başlayan motosikletin sol arka yan kısımlarına aracının sağ ön tampon kısmıyla çarpması neticesinde motosiklet sürücüsü katılan … nitelikli yaralandığı olayda; … Hastahanesi’nden alınan 29/09/2012 tarihli geçici rapora göre, katılanın vücudunda basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek kemik kırığı olduğu ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının belirtilmiş olmasına rağmen, mahal mahkemesince kati hekim raporu aldırılmadan hüküm tesisi; hükmün üçüncü paragrafında 300 gün karşılığı adli para cezasından TCK’nın 22/3. maddesi gereğince ½ artırım yapılması neticesinde hesap hatası yapılarak 450 gün yerine 600 gün denilmek suretiyle sanık aleyhine fazlaca ceza tayini; 5237 sayılı TCK’nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinin aynı kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.