YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/11448
KARAR NO : 2015/10670
KARAR TARİHİ : 19.10.2015
MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/07/2014
NUMARASI : 2014/20-2014/487
Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/07/2014 tarih ve 2014/20-2014/487 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 25.10.2002 tarihinde 26 H 0164 plakalı araçla ve aracın 1/2 hissesi ile özel halk otobüsü işletmeciliğine başladığını, davalıya 3750 bilet bedeli tutarında teminat ödediğini, 27.12.2013 tarihinde işletme hakkını devrettiğini, ancak teminat bedelinin iade edilmediğini, Otobüsle Toplu Taşımacılık Esaslarına Dair Yönetmelik’te güvence bedelinin iade edilmeyeceği hallerin düzenlendiğini, rızaen devrin bu haller arasında sayılmadığını ileri sürerek 5.812,50 TL’nin devir tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, Otobüsle Toplu Taşımacılık Esaslarına Dair Yönetmeliğin 25. maddesinde işletmeden çekilen araçlara ilişkin güvence bedelinin iade edilmeyeceğinin düzenlendiğini, 24/c maddesinde de rıza ile ayrılma halinde teminatın geri verilmeyeceğinin hükme bağlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının otobüs işletmeciliğini 3. kişiye devrettiği, güvence bedeli ile ilgili yönetmeliklerde yapılan değişikliklerin davacı aleyhine sonuç doğurmaması gerektiği, bilet bedeli ve teminat olarak alınan bilet miktarı da belli olduğundan bilirkişi incelemesine gerek olmaksızın her iki rakam çarpılmak suretiyle alacak miktarının belirlendiği, davacının hissesi ½ olduğundan bulunan rakamın yarısına hükmedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 5.812,50 TL’nin devir tarihi olan 27.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 297,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.