YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22070
KARAR NO : 2015/18237
KARAR TARİHİ : 06.10.2015

Mahkemesi : KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 18/04/2014
Numarası : 2013/92-2014/131

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece feshin haklı ağırlıkta olmamakla birlikte geçerli nedene dayandığı belirtilerek sonuca gidilmiştir.
Davacının 14.12.2012 tarihinde güvenlik amirine verdiği savunmasının usulüne uygun olmadığı beyan edilmişse de bizzat davacı tanığı ve aynı zamanda sendika yetkilisi olan Ali , “…sendika temsilcisi olarak çağrılınca T.. K.. ve A.. K..’nın yanına gittim, tutanak düzenlenmiş vaziyette idi. A.. K..’ya tutanağı okudum, tutanağı imzalamışsın, bir sorun var mı diye sordum, kendisi de sorun yok deyince ben de ifade tutanağını imzaladım, bu sırada T.. K.., A.. K.. ve bana zaten bir şey çıkmayacak şeklinde söz söyledi” şeklinde beyanda bulunduğu; yine davacının verdiği 20 ve 21 Aralık 2012 tarihli kendi el yazılı savunmalarında (yaşadığı sorunlar nedeniyle hava almak için) görev yerini 2 saat kadar terk ettiğini beyan etmesi ve akabinde işyerine geldiğinde demir aksamın yerinde olmadığını fark etmesine rağmen bunları amirlerine bildirmemesi ve bunu bizzat kendi beyanlarında dile getirmesi karşısında her ne kadar söz konusu malzemenin davacıya tahsis edilmediği, zimmetlenmediği ve davacının da güvenlik görevlisi olmadığı dolayısıyla sürekli bu malzemeyi koruma görevinin olmamasına rağmen yaşanan hırsızlık olayına göz yumduğu, bunu işverenine bildirmediği ve görev yerini terk ederek bu olaya sebebiyet verdiği kabul edilmekle yapılan fesih işleminin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e bendi uyarınca haklı nedene dayandığı anlaşılmasına göre tarafların tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.