YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3521
KARAR NO : 2015/10734
KARAR TARİHİ : 20.10.2015
MAHKEMESİ : BURSA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/05/2014
NUMARASI : 2013/274-2014/159
Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.05.2014 gün ve 2013/274-2014/159 sayılı kararı bozan Daire’nin 15.12.2014 gün ve 2014/12640-2014/19741 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin acentesi olduğu B.. S… Şirketi’ne ait 117 adet konteyner ile taşınan malların 07.11.1999 tarihinde davalının işlettiği limana getirildiğini, taşınan eşyanın sahibi olan şirket tarafından ithal işleminin gerçekleştirilememesi nedeniyle konteyner içerisinde taşınan eşyaların satışa çıkarıldığını, ancak satışın gerçekleştirilememesi üzerine en son MKE H. A.Ş.’ye devredildiğini, onların da eşyaları üçüncü bir şahsa satarak 02.08.2004 tarihinde konteynerleri boşalttığını, müvekkilinin ihtarname ile boşalan konteynerlerin teslimini istemesine rağmen davalının ardiye ücreti alacağı olduğu iddiasıyla teslime yanaşmadığını, müvekkilince bu nedenle Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde dava açıldığını, bu dava ile davalı tarafından ardiye ücreti alacağı istemiyle açılan davanın birleştirildiğini, yapılan yargılama neticesinde davalı tarafından açılan davanın reddedildiğini, müvekkilinin 02.08.2004 tarihinden dava tarihi olan 26.10.2004 tarihine kadar olan zaman zarfına ilişkin alacak talebinin kabul edildiğini, ancak müvekkilince bu dava sırasında ıslah yoluyla 27.10.2004-20.03.2009 dönemini kapsayan süre yönünden istenilen alacağın dava tarihi sonrası döneme ilişkin zararın ek davaya konu olabileceği gerekçesiyle reddedildiğini verilen kararın kesinleştiğini, müvekkilince bu davada daha önceki davada ıslaha konu olan 27.10.2004-20.03.2009 tarihlerini kapsayan 1602 günlük kira bedeli ve ıslah tarihinden itibaren işlemiş faizi ile 21.03.2009-08.01.2013 tarihlerini kapsayan 1389 günlük kira bedelinin talep edildiğini ileri sürerek 1.102.939,77 USD alacağın bankaların bir yıl vadeli döviz mevduatına uyguladıkları en yüksek faiziyle birlikte aynen veya fiili ödeme günündeki efektif satış kurundan TL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, zamanaşımı hususunun hangi dönemde gerçekleştiğinin ve hangi dönem için tazminat talep edilebileceğinin bozma ilamına uyulması halinde mahkemece, 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilecek olmasına göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.