YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4480
KARAR NO : 2015/10847
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/12/2014
NUMARASI : 2014/172-2014/398

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2014 tarih ve 2014/172-2014/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “S.” ibareli 4, 35 ve 37.sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun ayırt edici olmadığı, vasıf bildirici olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nın 7.maddesinin a ve c bendi hükümleri uyarınca davalı tarafından reddedildiğini, oysa başvuru markasının bir bütün olarak değerlendirilmesi halinde marka olabilme vasfının bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep etmiştir.
Davalı TPE vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, karbonun doğada yaygın olarak kullanılan ametal bir kimyasal element olduğu, saf ibaresinin onu nitelediği, sözcüklerin gerek ayrı ayrı gerekse bir bütün olarak değerlendirilmesi halinde bu sonuca varıldığı, 4.sınıftaki mallar bakımından ayırt edici niteliğinin bulunmadığı ancak 35/1-5 ve 37. sınıflar için bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK kararının 35/1-5 ve 37. sınıflar yönünden iptaline karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.