Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/3710 E. 2015/10644 K. 19.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3710
KARAR NO : 2015/10644
KARAR TARİHİ : 19.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/12/2014
NUMARASI : 2014/96-2014/439

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.12.2014 tarih ve 2014/96-2014/439 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ING Bank A.Ş. vekili ve fer’i müdahil T.. T.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Bankaya devrinden önce 1999 tarihinde Y. Bank A.Ş.’ye vadeli olarak 3.000,00 TL yatırdığını, vade tarihinde bankaya el konulması nedeni ile mevduatını geri çekemediğini, BDDK’nın 21/12/1999 tarihinde Y.Bank A.Ş.’ye el koyup, banka yönetiminin T.. T..’ye devredildiğini bu şekilde bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak önce S.Bank A.Ş. daha sonra ise O.. A.. ile birleşmesinin sağlandığını bilahare de O. Bank’ın tüm aktif ve pasifi ile birlikte ING Bank A.Ş.’ye satıldığını bu nedenle de ING Bank A.Ş.’nin müvekkilinin zararından sorumlu olduğunu, zira Y.Bank’ın kendisine menfaat temin etmek amacıyla bankalara olan güveni kötüye kullanarak müvekkillerinin mevduatını grup şirketlere aktarılmasının sağlandığını ileri sürerek, müvekkili tarafından Y. Bank o. hesabına yatırılan 3.000,00 TL’nin vade sonuna kadar akti faizi ile birlikte, vade sonundan itibaren 3095 sayılı kanunun 2. maddesi gereğince ise akti faizden az olmamak üzere avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin Y.Bank (O. Bank)’ı satın aldığı, davacıların ise paralarını Y. Security O. Bank Ltd. yatırdıklarını, Y. Bank ile Y.S. O. Bank Ltd.’nin farklı tüzel kişilikler olması nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zaman aşımına uğradığını, dava tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin de dolduğunu, davacıların serbest iradeleriyle paralarının Y. Security O. Bank Ltd. hesabına aktarılması için talimat verdiklerini, davacıların mevduat hesabı açtırırken ilgili finans kuruluşu hakkında gerekli araştırmayı yapmayarak kendilerinden beklenen özeni göstermediklerini, müvekkili bankanın Y. Security Offshore Bank Ltd. nezdindeki mevduatlar için herhangi bir garantisinin de bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil T.. T.. ve ihbar olunan O. Bank vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme, yapılan yargılama, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davacının Y. Security O. Bank Ltd.’ye vadeli mevduat hesabı açılması için talimat vererek 3.000,00 TL’yi 22/11/1999 tarihinde O.hesabına yatırdığı, ancak sözkonusu paranın gerçekte Y. S. O. Bank Ltd.’ye gönderilmediği, ceza mahkemesi kararından da anlaşıldığı üzere Yurtbank yöneticilerinin Yurtbank ismini kullanmak suretiyle kişilerden mevduat topladıkları, sözkonusu eylemlerinin banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık olarak kabul edilerek banka yöneticilerinin mahkum oldukları, mevduat sahiplerinin sözkonusu uygulamada Y. ile havale ve inançlı işlem ilişkisi içersine girdiğinin kabulü gerektiği, inanılan taraf konumundaki bankanın görünüşte havale yaptıran mevduat sahiplerine karşı, mevduat kabul etmiş gibi sorumlu olması gerektiği, BK’nın 390. maddesine göre vekil konumundaki bankanın görevini özenle yapmak ve müvekkilinin menfaatlerini korumak zorunda olduğu, öte yandan Yurtbank çalışanlarının davacılara ait paranın offshore hesabına nakline sebep olmaları nedeniyle bankanın davacıya karşı BK’nın 41. ve 55. maddeleri ile TTK’nın 336. maddesi uyarıncada sorumlu olduğu, bu nedenle davacının yatırmış olduğu mevduatını Y.’ı (O.) satın alan ING Bank’dan isteyebileceği, ödenecek olan paraya avans faizi uygulanması gerektiği kanaatine varıldığından; davanın kabulü ile, 3.000,00 TL’nin 22/11/1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar vermiştir.
Kararı, davalı ING Bank A.Ş. vekili ve fer’i müdahil T.. T.. vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ING Bank A.Ş. vekili ve fer’i müdahil T.. T.. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ING Bank A.Ş. vekili ve fer’i müdahil T.. T.. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka’ya iadesine, fer’i müdahil T.. T.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.